سلام و خسته نباشید

همین الان یه چند تا دوبیتی از هدی طبری به دستم رسید ، دو بیتی های قشنگی هستند . شما اینا رو بخونید و لذت ببرید تا بعد ... شعر های دیگه رو بذارم تو وبلاگ . فعلا با اجازه

دو بیتی هایی از خانم هدی طبری:

در قاب غزل همیشه مطرودی تو                       انگار کمی بهانه جو بودی تو

گفتند شبیه آتشی ، اما من                                 پنداشته ام که شکل نمرودی تو

چند یست نگاه تو غضبناک شده است                 ومثل یک آدم خطرناک شده است

با دیدن حال و روز زار تو عزیز                    وضعیت حال من اسفناک شده است

با این در کهنه تق تقی خواهم زد                    خود را به خلی و احمقی خواهم زد

امشب به نیابت غزل هایم باز                       همراه تو کله مقلی خواهم زد

پایم به زمین نخورده ، پس افتادم                   بختک شده ای و مانده ای در یادم

احساس گناه می کنم حالا من                       وقتی به شما جواب مثبت دادم

ازبوی تنم ، گلی مجسم کردی                         معشوقه برای خود فراهم کردی

آقا تو تمام زندگی ما را                                 تبدیل به آتش جهنم کردی

باز هم سلام  بعد از مدتها

باز باران با ترانه ، با گهر های فراوان

                              میزند بر بام خانه

                                       کودکی ده ساله بودم ....

آره منم یه روز ده ساله بودم - چرا یهو بزرگ شدم نمیدونم!!!

خوب گرفتاری ها و مشغله های کاری اجازه نمیده زیاد اینجا رو به روز کنم . ببخشید بالاخره .

مطابق قولم :

۱-چند تا از سروده های طنز دوست و برادر عزیزم ناصر فیض - که البته قول داده چند روز دیگه یه وقت بذارم ببینمش بعد چند ماه . لازمه بگم ناصر فیض از شاعرای خوب معاصر ماست که چند تا از کتابهای شعرش تو بازار هست - چند تا هم مجموعه ترجمه از ایشون اومده بازار . بیشتر  شعرهای ناصر فیض رو توی رادیو و تلویزیون به صورت ترانه شنیدین . مثل ترانۀ پرنده های رها که علیرضا افتخاری خونده و ... . آدرس وبلاگ هاش هم توی لینکهای من هست میتونین سر بزنین و لذت ببرین . 

 ۲- چند تا طرح از مجموعۀ هذیانها - شعر های خودم
۳- قراره از غزلهای دوستان هم بذارم تو وبلاگ . هدیه خانم طبری هم قول داده چند تا غزل برام بفرسته برای وبلاگ . حالا تا چه شود .

سلام - خسته نباشید . فعلا تا شعر های خودم رو بذارم اینو بخونید تا بعد .

با عرض معذرت از بدقولی ، مشکل لا ینحل اینترنت داشتم برای به روز کردن وبلاگ . اما مطابق قول قبلی ، هر بار یه شعر از مجموعه ی هذیانها رو میخوام بذارم برای نظر خواهی . خوشحال میشم از نظرات :

۱)

حکایت من حکایت مردیست

که آمده بود تا شعر کند

قصۀ دخترکی را

از قبیلۀ آتش

هیچ وقت ندیده بود آتش را

در تمام عمر سیاهش

و اینک باید آتش می سرود

برای او همه چیز مثل یک خواب بود

خواب دخترکی از قبیلۀ آتش

که لبخند میزد بنفش !!

و مرد

در همان ابتدای شعر

قافیه را باخته بود ...

در لبخند جادویی دخترک

آتش تمام گرمی عشق بود

و عرق سردی که نشسته بود بر پیشانی مرد

هنوز هم که هنوز است

گرم نشده .

جادوی آتش همیشه عجیب می ماند ....

حتی در ا نتهای این شعر !!