دوباره با غزلی نو سرِ قرار توام...

...

     زیبایی تو - ماه -برایم که حد نداشت

     دریای ساکتی که دلت جزر و مد نداشت!

    هر لحظه در تجسم چشمان خیس من!

    جرمم نگاه توست که حبس ابد نداشت!

   ای آسمان گمشده روی زمین گیج !

   آیا همیشه عشق ، سَرِ مستند نداشت؟!

   ای کاش این جهان همه پر میشد از غزل

   ای کاش هیچ کس به دلش ظن بد نداشت

   هذیان شده تمام وجودم به عشق تو

   زیبایی تو -ماه - برایم که حد نداشت...